| Geschiedenis |
|
| Voetbal voor de tweede wereldoorlog. |
| Vriendenschaar |
| Hoe het ging tot na de tweede wereldoorlog |
| Voetbalvereniging Uchta Ochten |
|
|
|
Voetbal voor de tweede wereldoorlog.
|
|
| Ons Verlangen |
|
Was in de beginjaren het voetballen alleen maar voor de gegoede bevolking weggelegd, na enkele jaren sijpelde deze sport tot de gewone man door. Eerst nog in de steden, maar het platteland volgde snel.
In de gemeente Echteld begon de voetbal rond 1915 te rollen. Zowel in Ochten, Echteld als in IJzendoorn werd er met voetballen begonnen. In Ochten zelfs met twee verenigingen. Dat waren ‘Uchta’ en O.V.L. (Ons Verlangen). In Echteld ‘Voorwaarts’ en in Ijzendoorn ‘Ontzet’. De IJzendoornse ploeg heeft het slechts vijf jaar volgehouden. Het Ochtens/Eldikse O.V.L. speelde in Eldik op een weiland van Jaap van den Berg. Uchta speelde in de zomer buitendijks langs de Waal en in de winter in de Hoef.
Uit ECHTELD een dijk van een gemeente |
|
 |
Oud Uchta
Bron: Echteld Een dijk van een gemeente |
|
|
Vriendenschaar
|
|
Vriendenschaar
In 1926 gingen Uchta en O.V.L. een fusie aan en onder de naam ‘Vriendenschaar’ werd er verder gevoetbald. Zij speelden in die jaren in de Borrepas, dat was een weiland van de familie Angelino. Vriendenschaar kreeg dat veld voor noppes, want in Vriendenschaar speelden de gebroeders Mas en Sander Angelino mee.
Uit ECHTELD een dijk van een gemeente
C.V.V. Vriendenschaar (Culemborg) |
|
1908 - 1918 De beginjaren na de oprichting
1 mei 1908 is onze oprichtingsdatum. Gekozen werd voor de naam Victoria. Bij toetreding tot de Nederlandsche Voetbalbond (NVB) in 1915 moest de naam worden gewijzigd, want de NVB stond niet toe dat er meer verenigingen onder dezelfde naam bestonden. Het werd Vriendenschaar. Er is later lang gegist naar degene die deze nieuwe naam heeft bedacht. Pas in de jaren tachtig zijn we er achter gekomen dat de naam Vriendenschaar eerder al was ingeburgerd, o.a. bij verenigingen in Tiel en Ochten.
van de website van C.V.V. Vriendenschaar
Vriendenschaar Culemborg |
|
 |
Vriendenschaar
Bron: Echteld Een dijk van een gemeente |
|
|
Hoe het ging tot na de tweede wereldoorlog
|
|
Voorwaarts
Voorwaarts uit Echteld speelde in de Brenksestraat op een weiland van de familie Wijkniet. Ook dit was niet duur want in Voorwaarts had Wijkniet een bestuursfunctie en hij voetbalde ook zelf mee. Als Voorwaarts tegen Vriendenschaar moest spelen liep alles wat met voetbal te maken had naar het veld. Al was het alleen maar om te kijken hoe Wim de Haas en Dirk Staal uit Ochten hun duels letterlijk en figuurlijk uitvochten.
Ontstaan Uchta
In de beginperiode werd er alleen maar vriendschappelijk gevoetbald. Met pasen en pinksteren werden er seriewedstrijden gespeeld. In Ochten ging men over tot competitievoetbal. Ze kwamen uit in de Brabantse voetbalbond. Toen vriendenschaar in het seizoen 1929-1930 kampioen werd, promoveerden ze naar de 3e klasse zuid van de KNVB.
Grote mannen en namen waren in die tijd: Joke en Rem de Weijer, Arie Koedam, Jan van Lavieren, Jan Staal Fzn. En Hend van Ingen. Het was jammer dat deze ploeg in de toen slechte tijd op te grote voet ging leven. Midden in de crisisjaren hadden sommige spelers geen geld om sportkleding en schoeisel te kopen. Het bestuur maakte toen een grote fout om ‘goede’voetballers met de aanschaf financieel te helpen. Dat was tegen het zere been van andere voetballers. Er ontstond onrust in de ploeg. Bovendien was het clubhuis Het Veerhuis, waarvan de herbergier ook penningmeester van Vriendenschaar was. Hoewel er nog steeds goed gevoetbald werd, kwam de club in geldnood.
Tot 1938 werd er nog doorgemodderd. Vriendenschaar beschikte over een sterk elftal, met stuk voor stuk goede voetballers. De laatste wedstrijd die zij spelden was tegen het Betuws elftal. Vriendenschaar verloor met 3-0. Die wedstrijd was ter ere van het zilveren ambtsjubileum van burgemeester H.Houtkoper. Naast de voetbalwedstrijd organiseerde Vriendenschaar tegelijkertijd een festival met kermis. Toen dat echter geheel verregende en er geen geld binnenkwam, ging Vriendenschaar bijna op de bekende ‘fles’.
Ondertussen was er door een stel jongelui en nieuw Uchta opgericht. De kregen een geweldige opsteker daardat bijna twee elftallen van Vriendenschaar naar deze nieuwe club overgingen. Beide ploegen speelde op de Heuning. Op weilanden waar in lang vervlogen tijden kleine riviertjes hadden gelopen. Die zijn later geheel verzand, vandaar dat het op de Heuning nooit modderig was. Die zandbeddingen zijn nu nog terug te vinden. Vriendenschaar verdween in de zomer van 1938 van het toneel.
Uchta
Oprichters van de nieuwe vereniging waren o.a. Piet Datema, Jan Derksen, Heppie Bor, Atje Riemsdijk en Jan Stam, toen allen nog jonge knapen. Deze club groeide als kool, want zij trokken ook voetballers uit Eldik. Die hadden immers van de nood een deugd gemaakt en hadden bij TOP en Panter gevoetbald. Die Dodewaardse ploegen speelden beide in Eldik, omdat er in Dodewaard op zondag niet gevoetbald mocht worden. Ook Kesteren heeft nog in Ochten gespeeld. Na eerst in de Nijmeegse Bond te hebben gespeeld ging zij over naar de Brabander. Dat viel in het seizoen 1938-1939. In een beslissingswedstrijd om het kampioenschap werd op het Theoleveld met 3-1 van Zoelen gewonnen. De Tielse krant schreef over die wedstrijd dat de vreugde op het Theoleveld nooit zo spontaan tot uiting was gekomen als toen Uchta daar het kampioenschap veroverde. Uchta kreeg de kans te promoveren. Tot diep in Brabant (Helmond, Breda en Eindhoven) moesten er promotiewedstrijden gespeeld worden. Wie moest de reiskosten daar naar toe betalen? Het bestuur gaf het advies dat niet te doen. Maar de leden wilden voetballen. Na die wedstrijden, die voor Uchta niet te best verliepen, was de bodem van de kas zichtbaar geworden. Iets waar het bestuur voor had gewaarschuwd. Toen in 1940 de mobilisatie begon kon Uchta het veld verhuren aan de in Ochten en omgeving gelegerde soldaten. In mei brak de oorlog uit. Uchta bleef nog even voetballen, om dan plots van de aardbodem te verdwijnen. Niet alleen het onderduiken maar ook geldgebrek was er de oorzaak van.
Uit ECHTELD een dijk van een gemeente
In de Tweede Wereldoorlog werd de dorpskern vrijwel geheel vernietigd.
Het bord `Dit was Ochten` dat in Ochten langs de dijk stond heeft in den lande en ver daarbuiten veel los gemaakt. Na Westkappele was Ochten het zwaarst getroffen dorp van Europa. Het bord sierde zelfs de Hollandse inzending op de wereldtentoonstelling in Canada.
Uit ECHTELD een dijk van een gemeente
|
|
 |
Bron:Het Arend Datema Instituut omvat het Archief- en Informatie Centrum voor de Betuwe (AIC)en de Historische Kring Kesteren en omstreken (HKK&O)
Historische Kring Kesteren en omstreken
|
|
|
Voetbalvereniging Uchta Ochten
|
|
| Ochten herrijst |
|
In de noodherberg, die ter vervanging van het kapotgeschoten Veerhuis onder aan de dijk was opgetrokken, werd de v.v. Uchta heropgericht, een club die gezien hun resultaten grote bekendheid zou krijgen.
Voorheen had het Veerhuis al gediend als clubhuis van Vriendenschaar, een vereniging die in de crisisjaren ter ziele was gegaan. De herberg als clubhuis was voor die vereniging funest. Kantines waarmee tegenwoordig een vereniging het hoofd boven water houdt kende men niet. Ook Uchta, dat na Vriendenschaar het Veerhuis als Clubhuis gebruikte, ging niet alleen aan geld, maar ook aan spelersgebrek ten onder. De oorlog was er mede schuld aan. Direct na de de bevrijding herreed Uchta. Onder de bezielende leiding van voorzitter Arie Koedam steeg de club tot grote hoogte. De mooiste resultaten werden behaald op ‘Den Bikkelder’, een weiland waar nu de steenfabriek van Terca staat. Er was toen geen sprake van betaald voetbal. Toch wist Uchta in die jaren het 3e klasserschap van de grote KNVB te behalen. Dat gebeurde na een enerverend duel tegen het Nijmeegse Union op het neutrale veld van ESCA in Arnhem. Heel Ochten leefde met de ploeg mee. In Ochten werd verteld dat in de avonddienst van de N.H. kerk de mensen onrustig waren. De dominee moet van de kansel gezegd hebben:’Wees maar gerust, Uchta heeft met 5-3 gewonnen…’
Toen Uchta voor de industrie moest wijken, kwamen ze terecht in het Overbroekseveld, een koud en bijna onbespeelbaar terrein dat zij van de familie Klinkenberg hadden gekregen. Het ging begrafwaarts… Toen de KNVB dreigde dat het veldje afgekeurd zou worden, begonnen bestuur en spelers zich te roeren en spraken het gemeentebestuur daarop aan. Immers in uitwedstrijden hadden zij die mooie goed onderhouden velden van de vereniging Maas en Waal gezien. Als er gevraagd werd: ‘Hoe komen jullie aan die mooie velden?’ was het antwoord:’Daar zorgt de gemeente voor’. Bovendien deed daar de pastoor een duit in het zakje. Uiteindelijk ging de gemeente overstag en werden in de Hoeken een paar mooie velden aangelegd. Direct ging het weer beter met Uchta. De ploeg kreeg de naam ‘Heen en Weer’: promotie en dan weer de gradatie. Als er slechte resultaten waren, konden ze de schuld niet meer op het slechte veld afschuiven. Goede spelers gingen weg, omdat zij bij het betaalde voetbal wat extra konden verdienen. Geld won van clubliefde.
Toen Uchta ook begon met het betalen van premies voor een gewonnen wedstrijd en zelfs ook via sponsoring spelers ging betalen ging het bergafwaarts. Uchta speelt nu waar zij begonnen zijn en dat is in een van de laagste klassen. Antoon Keuken kan daar niets aan doen. Maar hij zegt wel:’Wij komen terug’. |
|
 |
Monument/fontein aan de Cuneraweg in Ochten met als thema's Vernietiging, Opbouw & Uitbreiding!!
|
|
| ONZE TOEKOMST |
|
 |
"Sportpark de Hoeken" Thuisbasis van Voetbalvereniging Uchta Ochten
Klik op Groeten uit Ochten voor foto's van oud Ochten op www.dorpshopping.nl
|
|
|
